bugün doğum günüm.
gerçek doğum tarihimi bilmediğimden, babamın bir kağıda gelişigüzel yazdığı tarihin haftanın günüyle uyuşmadığını öğrendiğimden beri protesto amaçlı on yıllardır (decades) doğum günümü kutlamıyorum. doğmuş olduğum konusunda herhangi bir şüphem yok, annem de doğruluyor, fakat hangi gün doğduğumu bilmeden doğum günü kutlamak içime sinmiyor(du).
ta ki çok sevgili pek sevgili en sevgili biricik sevgili fevkalade sevgili hatta yer yer zaman zaman öbek öbek haddinden fazla sevgili biri bu boykotu tek taraflı olarak sona erdirene kadar.
aylar önce kendisine çocukluğumdan kalma bir fotoğraf göndermiştim.
insan sevdiği birinin kendisinden önceki hayatını da merak ediyor, henüz tanışmadıkları yılları, birlikte gidemedikleri yerleri, kaçırdığı doğum günlerini, çocukluğunu, hatta portakalda vitamin olduğu zamanları bile. tuhaf olan, bütün bunları merak etmekle kalmayıp özlemek de. o yıllarda hiç bulunmamış, hiçbir şeye yetişememiş, üstelik o sırada birbirlerinin varlığından bile haberdar değillermiş. yine de insan bütün o yıllara sonradan yetişmek, hiç tanımadığı küçük bir çocuğun elinden tutup onunla biraz yürümek istiyor. bu mümkün olmadığından birbirimize çocukluk fotoğraflarımızı gönderiyoruz.
bugün o fotoğrafı bana geri gönderdi. sağ üst köşesine küçücük siyah bir kalp iliştirerek (drama dozu yerinde). mutlu yaşlar küçük ördek yazmış.
üstelik kalbini kırdığım, bana karşı pek de iyi şeyler hissetmediği bir zamanda. ben kalbini kırmışım, o benim fotoğrafıma bir kalp koyup doğum günümü kutlamış. bu terslikte bir iş var.
fotoğrafı buraya koyamıyorum. anonimim. üç yaşında da olsam anonimim. bu konuda herhangi bir yaş sınırı yok. ayrıca fotoğraftaki çocuğun kişisel verilerinin işlenmesine (bkz. kvkk, gdpr ve ilgili sair mevzuat) ilişkin açık rızasını almam mümkün değil, kendisine ulaşamıyorum. bu yazıyı yayına hazırladığımız sırada da kendisine birkaç kez ulaşmaya çalıştık ancak bütün girişimlerimiz sonuçsuz kaldı. the person you are trying to reach is not available at the moment. please try again later. falan.
neyse, fotiye gelince. üç dört yaşlarında bir çocuk var. saçları neredeyse kazınmış, üzerinde artık ne olduğu pek anlaşılamayan bir tişört, altında kendisine birkaç beden büyük gelen bir pantolon, ayaklarında sandaletler. gülüyor. öyle fotoğraf çekilirken gülümseyin denildiği için değil, büyüklerin ne çevirdiğinden habersiz, kendisini pek eğlenceli bir oyunun ortasında bulmuş gibi. fotoğraf çekilmeden önce babası, daha şeperze görünsün diye çocuğun üstünü başını yırtmış. üstelik çocuk zaten pek varlıklı da görünmüyor ama baba belli ki işi şansa bırakmak istememiş.
ben bu fotoğrafı daha önce de görmüştüm. yıllar içinde belki defalarca. hep aynı çocuğa, aynı gülüşe bakmıştım. ama şimdi bir tuhaflık var. bu defa fotoğrafa yalnızca ben bakmıyorum.
bir kadın bakmış önce.
üstelik fotoğrafın çekildiği gün henüz dünyada bile olmayan bir kadın. küçük ördek o sırada bu durumdan habersiz. bu iki insanın birbirlerinin varlığından haberdar olabilmeleri için önce epeyce yıl geçmesi, bazı şehirlerin değişmesi, birtakım insanların doğması, büyümesi, taşınması, bazı otobüslerin kaçırılması, bazı telefonların açılması ve bazılarının açılmaması, birtakım konserlere gidilmesi, bazı şarkıların yanlış insanlara ithaf edilmesi, birtakım ödevlerin ve işlerin sabaha karşı yetiştirilmesi, birkaç trenin, çok daha fazla metro ve şehir hatları vapurunun son anda yakalanması, bazı kitapların yarım bırakılıp yıllar sonra yeniden açılması, yanlış sokaklara sapılması, doğru adreslerin bulunamaması, birtakım vedaların edilmesi ve bazılarının bir türlü edilememesi, bazı gecelerin hiç bitmeyecekmiş gibi uzaması, bazı sabahların ise hiç gelmemiş olmasının tercih edilmesi gerekiyor.
bu arada bu çocuk (küçük, şaşkın ördek) büyüyecek.
ilk kez kadıköy'ü görecek, sokaklarında dolaşacak, yıllarca ilhan irem dinledikten sonra the smiths'e geçecek (yabancı dilde üzülecek, down olacak), derken sigur ros dinleyip iskandinavya'ya, kuzey ışıklarını görmeye gitmek isteyecek. aralarda birtakım insanlara aşık olacak, sonra hepsini unutacak (eternal sunshine of the spotless mind). bazı albümleri yüzlerce kez dinleyecek (kind of blue, give me the night, the queen is dead, takk...), bazı filmleri çok sevecek (carlito's way, heat, sleepless in seattle, you've got mail), bazılarını ise yıllar sonra yeniden izlediğinde neden sevdiğini anlayamayacak (forrest gump, the shawshank redemption, fight club). birtakım konularda kesin fikirlere sahip olup zamanla tam tersini savunacak. saçlarını uzatacak, kestirecek, yeniden uzatacak. büyüdüğünü zannedecek, yanılacak, hatalar yapacak, bazılarından ders alacak, bazılarından almamakta ısrar edecek. bazı şeylerse hiç değişmeyecek: express inegöl köfte, kadıköy sineması'nda kahve ve frigo, çıkışta reks kokoreç'te yarım ekmek kokoreç ve ayran, yaz akşamları moda'dan adalar'a bakarak yenen birkaç top ali usta dondurması (kakaolu, karamelli, bazen de frambuazlı).
bazen doğru yerde yanlış zamanda, bazen yanlış yerde doğru zamanda bulunacak. bir gün bir kitapçıda o kadının hemen yanından geçip gidecek belki, kadının o kadın olduğunu bilmeden (bu sahnenin gerçekleşmiş olması ihtimalini seviyorum).
ama bütün bunlar olurken fotoğraftaki çocuk hala aynı yerde duracak. pantolonu bol, tişörtü yırtık, sandaletleri ayağında. aradan geçen yılların hiçbirinden haberi olmayacak.
sonra bir gün o kadın fotoğrafı görecek. daha doğrusu çocuk büyüyüp fotoğrafı ona kendisi gönderecek. kadın da fotoğrafı telefonunda saklayacak.
aylar sonra, çocuğun doğum günü olduğu söylenen bir günde, aralarında birtakım kırgınlıklar olmasına rağmen fotoğrafı yeniden çıkaracak. sağ üst köşesine küçücük siyah bir kalp koyacak. mutlu yaşlar küçük ördek, diyecek.
işin tuhafı ben o çocuğu tanıyorum. neye dönüşeceğini, hangi şarkıları ezberleyeceğini, nelerden korkacağını, neleri kaybedeceğini biliyorum. fakat o kadının fotoğrafta ne gördüğünü bilmiyorum. belki gülüşünü sevdi, belki sandaletlerini komik buldu, belki de üstü başı yırtık bu çocuğun bakışlarında, gülüşünde yıllar sonra karşısına çıkacak adamı gördü.
ben kendime bakarken hep aradan geçen yılları görüyorum. o ise benim henüz hiçbir şey olmamış halime bakıyor.
mutlu yaşlar küçük ördek 🖤
babamın kağıdı hala aynı kağıt. doğum tarihim konusunda aile içi soruşturma sürüyor. küçük ördek ise bugün ilk defa doğum günü kutluyor. fotoğrafın sağ üst köşesinde de küçük siyah bir kalp var. babamın bundan haberi yok. küçük ördeğin de.

No comments:
Post a Comment